ନିଉଜ ଡେସ୍କ

ବିଭୁ ପ୍ରସାଦ ତ୍ରିପାଠୀ

ଭାରତବର୍ଷର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମର ଇତିହାସର ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରାକୁ ଅବଲୋକନ କଲେ ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଗର ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ମାନଙ୍କ ଯେଉଁ ଅବଦାନ ଥିଲା ସେଥିରେ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଥିଲା । ଓଡ଼ିଶାର ଆଇନଜୀବିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏ ଦିଗରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ଗଂଜାମର ଆଇନଜୀବି ଏମ୍ ବିଶ୍ୱନାଥ ଆୟାର ଛବିଶ ଡିସେମ୍ବର ୧୮୮୫ ମସିହାରେ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରଥମ ଅଧିବେଶନରେ ୭୨ ଜଣ ପ୍ରତିନିଧିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ ମଧ୍ୟ କଲିକତା ଅଧିବେଶନରେ ଯୋଗ ଦେଇ ବହୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ।

ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ବାରିଷ୍ଟର ଭି.ଭି.ଗିରି, ଆଇନଜୀବି ବିଶ୍ୱନାଥ ଦାଶ, ପଣ୍ଡିତ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ, ରାଜକିଶୋର ଦାସ ବୀରକିଶୋର ରାୟ, ଲିଙ୍ଗରାଜ ପାଣିଗ୍ରାହୀ, ବୋଧରାମ ଦୁବେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ବେହେରା, ବାଲୁକେଶ୍ୱର ମିଶ୍ର, ମୁକ୍ତାର ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦାସ ପ୍ରମୁଖ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ  । ଏହି ବରିଷ୍ଠ ଆଇନଜୀବି ମାନେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉକôଳ ପ୍ରଦେଶ ଗଠନରେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାର ନଜିର ଅଛି ।

ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ହାଇକୋର୍ଟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେବା ପାଇଁ ୧୯୪୨ ମସିହାରେ ତତ୍କାଳୀନ ଆଡ୍ଭୋକେଟ୍ ଜେନେରାଲ ବୀର କିଶୋର ରାୟ ଯେକି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟର ପ୍ରଧାନ ବିଚାର ପତି ହୋଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ଏକ କମିଟି ଅଗଷ୍ଟ ମାସରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଗଠନ କରିଥିଲେ  ।

କଟକରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ୨୭ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ରାୟବାହାଦୂର ଚିନ୍ତାମଣି ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ଏକ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା କମିଟିର ଗଠନ କରାଯାଇ ତାର ଦାୟିତ୍ୱରେ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।

ସେତେବେଳେ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀକୁ ତତ୍କାଳୀନ ରାଜ୍ୟପାଳ କୈଳାସ ନାଥ କାଟ୍ଜୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଥିଲେ ଓ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀରେ ସ୍ୱାମୀ ବିଚିତ୍ରାନନ୍ଦ ଦାସ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତା କରିଥିଲେ । ତତ୍କାଳୀନ ଆଡଭୋକେଟ ଜେନେରାଲ ଲିଙ୍ଗରାଜ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ସ୍ୱାଗତ ଭାଷଣ ଦେଇ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କ ପେଶାକୁ ଦେଶର ସର୍ବୋତ୍ତମ ପେଶାଭାବେ ଅଭିହିତ କରି ଆଇନ ମନ୍ଦିରର ପୂଜକ ମାନେ, ଆଇନଜୀବି ମାନେ ଗୁରୁଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କରିବାକୁ ଆହା୍ୱନ ଦେଇଥିଲେ ।

ସେହି ସମ୍ମିଳନୀରେ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଥିଲା ନିଖିଳ ଓଡ଼ିଶା ଆଇନଜୀବି ସଂଘ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ସମ୍ମିଳନୀ ୧୯୪୯ ମସିହାରେ ବ୍ରହ୍ମପୁରଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଆଇନଜୀବି ପରିଷଦ ଗଠନ ହେବାପରେ ଏହି ସଂଘ କିଛି ବର୍ଷ ପାଇଁ ଏହାର ରାଜ୍ୟ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ କରିପାରିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ୧୯୬୩ ମସିହାରେ ସ୍ୱର୍ଗତ ବିଶ୍ୱନାଥ ପଶାୟତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁପରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଆଖିଦୃଷ୍ଟିଆ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ହାତକୁ ନେଇପାରିନଥିଲା ।

ଏହାର କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ନ୍ୟାୟମୂର୍ତ୍ତି ଗତିକୃଷ୍ଣ ମିଶ୍ର, ଆଡ୍ଭୋକେଟ୍ ଜେନେରାଲ ଗଙ୍ଗାଧର ରଥ, ଗୌରଗୋପାଳ ଦାଶ ଏହି ସଂଗଠନ କୁ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କ ପେଶାର ସ୍ୱାଧୀନତା ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥିବାର ବିଷୟ ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ମିଳନୀର ବହୁ ଆଇନଜିବୀମାନେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିବା ସ୍ମରଣିକାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।

ବାରିଷ୍ଟର ରଣଜିତ ମହାନ୍ତି, ନ୍ୟାୟମୂର୍ତ୍ତି ଲିଙ୍ଗରାଜ ରଥ, ନ୍ୟାୟମୂର୍ତ୍ତି ଶରତଚନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ର, ନ୍ୟାୟମୂର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜିତ ପଶାୟତ, ବସନ୍ତ ପାଣିଗ୍ରାହୀ, ନ୍ୟାୟମୂର୍ତ୍ତି ଏ.ଏସ୍. ନାଇଡୁ , ବରିଷ୍ଠ ଆଇନଜୀବି ବିପିନ୍ ବିହାରି ରଥଏହି ସଂଗଠନର ବିଭିନ୍ନ ଅଧିବେଶନରେ ଯୋଗଦେଇ ସଂଗଠନର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ସୁପରିଚାଳନା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପଦପଦବୀରେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ ।

ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କର ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ସଂପର୍କରେ ଏଭଳି ଏକ ଉପକ୍ରମଣିକା ଲେଖିବାର ଆବାଶ୍ୟକତା ହେଉଛି ଆଜିର ସମାଜରେ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କ ସାମୁହିକ ସମସ୍ୟାକୁ ସମସ୍ତ ରାଜନୈତିକ ଦଳର ସ୍ୱାର୍ଥ ଠାରୁ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାର୍ଥଠାରୁ ଅଲଗାରଖି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦିଗରେ ଆମ ମାନଙ୍କର ଆଗତ ଓ ଆମ ମାନଙ୍କର ପୂର୍ବସ୍ୱରୀ ମାନଙ୍କର ସାମାଜିକ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ମଧ୍ୟରେ କଣ ପାର୍ଥକ୍ୟଥିଲା ସେ ସଂପର୍କରେ ଆତ୍ମସମୀକ୍ଷା କରିବାର ସମୟ ଆସିଛି ।

୧୯୮୨ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ଶେଷ ସପ୍ତାହରେ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରାଣକେନ୍ଦ୍ର ସମ୍ବଲପୁର ଠାରେ ଆୟୋଜିତ ଏହି ଆଇନଜୀବି ସଂଘର ବାର୍ଷିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ପୂର୍ବତନ ଆଡ୍ଭୋକେଟ୍ ଜେନେରାଲ ଗଙ୍ଗାଧର ରଥ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀର ମୁଖ୍ୟ ଆୟୋଜକ ଭାବେ ଓ ସଭାପତି ଅଭିଭାଷଣରେ ଆଇନଜୀବି ଓ ରାଜନୀତି ସଂପର୍କରେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାଷଣ ଦେଇ କହିଥିଲେ ଯେ ଆଇନଜୀବି ମାନେ ସମାଜର ଆଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅଭିଭାବକ ।

ସେମାନେ ଯେକୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦଳ ସହ ସଂପୃକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ରାଜନୈତିକ ଦଳରେ ଉଦ୍ଧ୍ୱର୍ରେ ରହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।

ସମାଜ ପ୍ରତି ଆଇନଜୀବିର ନୈତିକ ଓ ସାମଜିକ ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି । କେବଳ ସେହି ଦାୟିତ୍ୱ ନିଜ ମହକିଲଙ୍କ ପ୍ରତି, କୋର୍ଟ ପ୍ରତି ରଖିବାର ଯେତିକି ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି ସମାଜରେ ଆଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅର୍ଥ ଅଭାବ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପାରୁନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଟି ପାଇଁ କି ମଧ୍ୟ ସମପରିମାଣର ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି ।

ସମାଜରେ ପ୍ରକୃତ ଆଇନର ଶାସନ ସେ ଦିନ ସମ୍ଭବ ଯେଉଁ ଦିନ ନ୍ୟାୟ ସମାନ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମିଳି ପାରିବ । ଆଜି ଆମ ସମାଜରେ ଆଇନ ସହାୟତା ଖୋଜୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ଗୁଣାତ୍ମକ ଆଇନସେବା ଯୋଗାଇପାରିବାକୁ ସକ୍ଷମଥିବା ଆଇନଜୀବି ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି ।

ଆଇନପେଶାର ସହାୟତା ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଆଇନ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପାରୁନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଥବା ଆଇନ ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନ ନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଆଇନ ସେବା ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ଆଇନ୍ ପେଶାରେ ଥିବା ବରିଷ୍ଠ ଅଭିଜ୍ଞ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା କ୍ରମଶଃ ହ୍ରାସ ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି ।

କେବଳ ଜଣେ ଅଧିକ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନକାରୀ ଆଇନଜୀବିକୁ ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତରରେ ଆମେ ଯେଉଁ ସ୍ୱୀକୃତି ପ୍ରଦାନ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ମାନର ପାତ୍ର ଭାବେ ଅଭିହିତ କରୁଛନ୍ତି ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ସମାଜର ଦଳିତ ଆଦିବାସୀ ଅବହେଳିତ ବର୍ଗପାଇଁ କୋର୍ଟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଆଇନଜୀବିଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ସେହିଭଳି ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଉ ନାହିଁ ।

ସେଥିପାଇଁ ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ସମ୍ପନ୍ନ ଆଇନଜୀବି ମାନେ ମଧ୍ୟ ଜୀବନର ଶେଷଭାଗରେ ସେମାନଙ୍କର ସାମାଜିକ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ପାଇଁ ନିଜେ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରି ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ କରିବା ବଦଳରେ ନିଜର ଉସôର୍ଗୀକୃତ ଜୀବନ ପାଇଁ ପଶ୍ଚାତାପ କରିବା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଯୁବ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କୁ ଏହି ପଥ ପ୍ରତି ଅନାଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ମତଦେଉଛନ୍ତି ।

ଏଥିପାଇଁ ଆମ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଆଇନଜୀବି ସମ୍ମିଳନୀ ମାନଙ୍କରେ ଯୁବ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବାଲାଗି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଇନସେବାକୁ ବ୍ରତ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଲାଗି ଓ ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱ ବୋଧ ଥିବା ନାଗରିକ ଭାବେ ପେଶାର ଗୁରୁଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇବା ଲାଗି ଯେଉଁ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଯାଉଛି ଏହାର କୌଣସି ପ୍ରଭାବ ପରିଲିକ୍ଷିତ ହେଉନାହିଁ ।

ଆଇନ ପେଶାକୁ କେବଳ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନୁହେଁ ସମାଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଲାଗି ମଧ୍ୟ ଯୁବ ଆଇନଜୀବି ମାନେ ଆଗଭର ହେଉନାହାଁନ୍ତି । ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କ ଭୂମିକା କେବଳ କୋର୍ଟ କଚେରୀ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନରହି ଆଇନ ତିଆରି କରିବା ଠାରୁ  ଆରମ୍ଭ କରି ଆଇନରେ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓ ଦେଶରେ ସୁପ୍ରଶାସନ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।

ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ସେମାନେ ହିଁ ଛାମୁଆ ବାହିନୀ ଭାବେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଗୁରୁତ୍ୱତା ଏବେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଇଛି । ଆମ ସମାଜରେ ଆଇନଜୀବିମାନଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ସାଧାରଣଲୋକ ମାନଙ୍କ ଯେଉଁ ଧାରଣା ଅଛି ସେଥିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଲାଗି ଓ ଆଇନଜୀବି ମାନଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ରାଷ୍ଟ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଆଇନଜୀବି ମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଗଟିକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ ।

ନିଖିଳ ଓଡ଼ିଶା ଆଇନଜୀବି ସଂଘର ଚଉରାଳିଶିତମ ସାଧାରଣ ଅଧିବେଶନରେ କଟକ ଠାରେ ୧୯୮୭ ମସିହା ପରେ ଓଡ଼ିଶା ହାଇ କୋର୍ଟ ବାରଆସୋସିଏସନ୍ ପକ୍ଷରୁ ଆୟୋଜିତ ହେଉଥିବା ଏହି ସମ୍ମିଳନୀରେ ଆଇନଜୀବିମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପେଶାର ସୁରକ୍ଷା, ସ୍ୱାଧୀନତା, ସାମାଜିକ ନିରାପତ୍ତା ଦିଗରେ ଆଇନଗତ ତର୍ଜମା କଲାବେଳେ ମଧ୍ୟ ସାଂପ୍ରତିକ ଜଗତୀକରଣ ସମାଜରେ ସେମାନଙ୍କର ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ସଂପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଆଲୋଚନା କରିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଆହ୍ୱାନ ।

ରାଜ୍ୟସାଧାରଣ ସଂପାଦକ

ନିଖିଳ ଓଡ଼ିଶା ଆଇନଜୀବି ସଂଘ
(ନିଖିଳ ଓଡ଼ିଶା ଆଇନଜୀବି ସଂଘର ୪୪ତମ ବାର୍ଷିକ ଅଧିବେଶନ ଅବସରରେ)

ନିଉଜ ଡେସ୍କ

ଓଡିଶା ଡଟ୍ କମ୍ ସଂବାଦ ଦାତା

ଭୁବନେଶ୍ଵର, ଡିସେମ୍ବର ୧୬ (ଓଡିଶା ଡଟ୍ କମ୍) କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଗାଁରେ ଚଢଉକରି ଆତଙ୍କବାଦୀ ସଂଗଠନ ଅଲକାଏଦା ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିବା ଅଭିଯୋଗରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିଥିବା ପୁଲିସ ବୁଧବାର କହିଛି ।

ଜଗତପୁର ଥାନାଠାରୁ ୫ କିଲୋମିଟର ଦୂର ପଶ୍ଚିମକଛ ଗାଁରୁ ଗିରଫ ହୋଇଥିବା ୩୭ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାଁ ହେଲା ମୌଲବୀ ମହମ୍ମଦ ଅବଦୁଲ ରେହମାନ ।

ସେ ପାକିସ୍ତାନ, ଦୁବାଇ, ସାଉଦି ଆରବ ଆଦି ସ୍ଥାନ ଭ୍ରମଣ କରିବା ସହ ଆଫଗାନିସ୍ଥାନ ସୀମାରେ ଆତଙ୍କବାଦ ତାଲିମ ହାସଲ କରିଥିବା ପୁଲିସ ସନ୍ଦେହ କରୁଛି ।

ରାଜ୍ୟ ଓ ଦିଲ୍ଲୀ ପୁଲିସ ମିଳିତ ଭାବେ କରିଥିବା ଏହି ଚଢାଉରେ ରେହମାନ ଘରୁ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ, ଟାବଲେଟ୍ , ପାସପୋର୍ଟ ଆଦି ଜବତ କରାଯାଇଛି ।

୨୦୧୪ରେ ଭାରତରେ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଗତିବିଧି କରିବା ପାଇଁ ଅଲକାଏଦା ଅଲକାଏଦା ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ସବକଣ୍ଟିନେଣ୍ଟ୍ (ଏକ୍ୟୁଆଇଏସ୍) ନାମକ ସଂଗଠନ ଗଠନ କରିଥିଲା । ଅବଦୁଲ ଏହି ସଂଗଠନରେ ଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କୁ ମତଉଥିଲା ବୋଲି ପୁଲିସ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଛି ।

ଦିଲ୍ଲୀ ପୁଲିସ ନିକଟରେ ମହମ୍ମଦ ଆସିଫ ନାମକ ଜଣେ ସନ୍ଦିଗ୍ଧ ଆତଙ୍କବାଦିକୁ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶରୁ ଗିରଫ କରିଛି । ଆସିଫ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହ ଅବଦୁଲ ୨୩ ଜୁନ୍ ୨୦୧୩ରେ ତାଲିମ ପାଇଁ ପାଇଁ ପାକିସ୍ତାନ ଯାଇଥିଲେ ବୋଲି ପୋଲିସ ସୂଚନା ଦେଇଛି ।

ରେହମାନଙ୍କ ଟାଙ୍ଗୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ମଦ୍ରାସା ରହିଛି। ସେଠାରେ ପଢୁଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଛାତ୍ର ହେଲେ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର । ରାଜ୍ୟର ଏକ ଅଦାଲତରେ ତାକୁ ହାଜର କରାଯିବା  ପରେ ପୋଲିସ ଅଧିକ ପଚରା ଉଚୁରା ପାଇଁ ତାକୁ ଦିଲ୍ଲୀ ନେଇଛି ।

୨୦୦୧ରେ ଅବଦୁଲଙ୍କ ବଡ଼ଭାଇ ତାହିର ଅଲ୍ଲୀଙ୍କୁ କଲିକତାରେ ଥିବା ଆମେରିକାର ଦୂତାବାସ ନିକଟରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ବିସ୍ଫୋରଣ ଘଟଣାରେ ଗିରଫ କରାଯାଇଥିଲା ।

ଓଡିଶା ଡଟ କମ

ନିଉଜ ଡେସ୍କ

ଓଡିଶା ଡଟ୍ କମ୍ ସଂବାଦ ଦାତା

ଭୁବନେଶ୍ଵର, ଡିସେମ୍ବର ୧୩ (ଓଡିଶା ଡଟ୍ କମ୍) ଶାରୀରିକ ଅକ୍ଷମତା ଯୋଗୁଁ ସବୁ ବେଳେ ହୁଇଲ ଚେୟାର ସହାୟତାରେ ଚଳ ପ୍ରଚଳ କରୁଥିବା ବରଗଡ ଜିଲ୍ଲାର ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବିଶ୍ଵାଳ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଶକ୍ତି ବଳରେ ୩୫ ମିନିଟର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚିତ୍ରର କାହାଣୀ ଲେଖିବା ସହ ସେଥିରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରି ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଉଦାହରଣ ।

ତାଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, କାମ କରିବାର ପ୍ରବଳ ମାନସିକତା ଓ ଦୃଢ ଇଚ୍ଛା ଶକ୍ତି ସାମ୍ନାରେ ହାର ମାନିଛି ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ରହିଆସିଥିବା ତାଙ୍କର ଏହି ଶାରୀରିକ ଅକ୍ଷମତା । ଆଇନରେ ଡିଗ୍ରୀ ତଥା ବିଜନେସ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟରେ ଏକ ସାର୍ଟିଫିକେଟ କୋର୍ସ କରିଥିବା ୪୪ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ବିଶ୍ଵାଳଙ୍କ ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ରଚଳଚିତ୍ର ‘ଡିଜାଏର’ ବା ‘ଇଚ୍ଛା’ର ସୁଟିଙ୍ଗ ନିକଟରେ କୋଣାର୍କ ଓ ଏହାର ଆଖପାଖରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ହୋଇଛି ।

ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚିତ୍ର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ହେଲା ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅର୍ଥ ନ ଥିଲା । ମୁମ୍ବାଇରେ ରହୁଥିବା ପ୍ରବାସୀ ଓଡିଆ ତଥା ଫିଲ୍ମ ନିର୍ମାତା ଅବିନାଶ ନନ୍ଦ କେବଳ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ ତା ନୁହେଁ, ସେ ଭୁବନେଶ୍ଵର ଠାରେ ଥିବା ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ଶିଳ୍ପୋଦ୍ୟୋଗୀ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।

ଅବିନାଶ ଙ୍କ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ରାଜିନ୍ଦର ସିଂ ଭାଟିଆ ଓ ରାଜେଶ ମହାନ୍ତି ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଅର୍ଥ ସହାୟତା କରିବା ପାଇଁ ରାଜି ହେଲେ।

ଏପରିକି ଜଣାଶୁଣା ଓଡିଆ ମଡେଲ ତଥା ସ୍ଵେଚ୍ଛାସେବୀ ସ୍ଵପ୍ନା ପତି ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଦ୍ୟମରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ନିଜେ ଏଥିରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବାପାଇଁ ରାଜି ହେଲେ। ଏହି ପରି ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚିତ୍ରର ନିର୍ମାଣ।

ଶାରୀରିକ ଅକ୍ଷମ ହୋଇଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସବୁ ଦିଗରୁ ସୁସ୍ଥ ଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବାରେ ସଫଳ ହେବା ହେଉଛି ଡିଜାଏର ଚଳଚିତ୍ରର ବିଷୟ ବସ୍ତୁ ।

ଯେ କୌଣସି ସାଧାରଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପରି ଶାରୀରିକ ଅକ୍ଷମ ବ୍ୟକ୍ତି ମାନଙ୍କ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ପାଇବାର ଭାବନା, ଇଚ୍ଛା ରହିଛି ଓ ସମାଜ ଏହାକୁ ସ୍ଵୀକାର କରି ସେମାନଙ୍କ ଭାବନାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାର ସମୟ ଆସିଛି ବୋଲି ଜିତେନ୍ଦ୍ର କହିଛନ୍ତି।

ଜିତେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରବଳ ସୃଜନଶୀଳତା ଓ ଇଚ୍ଛା ଶକ୍ତି ରହିଛି ଓ ଏହା ମୋତେ ଖୁବ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି, ଚଳଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା ଅବିନାଶ ନନ୍ଦ କହିଛନ୍ତି।

ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟଯେ ଗତ ମଇ ମାସରେ ମାଇଁ ଏଟିଚ୍ୟୁଡ , ମାଇଁ ଲାଇଫ ଡେସ୍ପାଇଟ ମାଇଁ ଡିଜାବିଲିଟି ଶୀର୍ଷକରେ ଇଉଟ୍ୟୁବରେ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ପୋଷ୍ଟ କରିଥିବା ଅନେକ ଫଟୋଚିତ୍ର ଓ କଣ୍ଠସ୍ଵର ବହୁ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା ।

ଏପରିକି କଂଗ୍ରେସ ଏମପି ଶଶୀ ଥରୁର , ଟିଭି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ଵ ବରଖା ଦତ୍ତ ଓ ରାଜଦୀପ ସରଦେଶାଇ ପ୍ରମୁଖ ଏହାର ଖୁବ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ।

ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟଯେ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ଶରୀରର ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ବିଶେଷତଃ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରୁନଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତ ଦ୍ଵାରା ସେ କେବଳ ଲେଖିବା ତଥା ମୋବାଇଲ ଫୋନ ବ୍ୟବହାର କରି ପାରନ୍ତି ।

ସବୁବେଳେ ହୁଇଲ ଚେୟାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଚାଲୁଥିବା ଜିତେନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଚଳପ୍ରଚଳ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଦୁଇଜଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହାୟତା ନେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡିଥାଏ ।

ଓଡିଶା ଡଟ କମ

ନିଉଜ ଡେସ୍କ

ଅଖଣ୍ଡ

ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀ କହିଲେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ମାନବ ଅଧିକାରଗୁଡିକୁ ସୁରକ୍ଷା, ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଓ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷକୁ ବୁଝାଏ । ଯେମିତିକି ଜଣେ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାମ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ମହିଳାଙ୍କ ଅଧିକାର ଉପରେ ଲଢୁଥିବା କର୍ମୀ, ଭିନ୍ନକ୍ଷମମାନଙ୍କ ବିକାଶ ପାଇଁ କାମ କରୁଥିବା ସାମାଜିକ କର୍ମୀ, ପୁଲିସ୍ ଅତ୍ୟାଚାର ବିରୋଧରେ ସ୍ୱର ଉଠାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆଦି ଅନେକ ଏହି ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ ।

କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ମାନବାଧିକାରକୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀ । ଯେମିତିକି – ସାମ୍ବାଦିକ, କାର୍ଟୁନିଷ୍ଟ, ବ୍ଲଗର କିମ୍ବା ସେସିଆଲ୍ ମେଡିଆରେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଉଠାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ।

ତେଣୁ ଏହି ମାନବାଧିକାର ସଂଜ୍ଞା ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ କର୍ମୀ ଆସନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଆମ ଆଖି ଆଢୁଆଳରେ ସେମାନେ ପରିଚୟ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ । କାରଣ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀ କହିଲା ମାତ୍ରେ ସମସ୍ତେ ବୁଝନ୍ତି ପୁଲିସ୍ ଓ ପ୍ରଶାସନ ବିରୋଧରେ ଲଢୁଥିବା କର୍ମୀ ।

କିନ୍ତୁ ମାନବାଧିକାରର ପରିଭାଷା ଯେ ଏହାଠାରୁ ଢେର୍ ଉଚ୍ଚରେ ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ କମ୍ ଲୋକଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ରହିଛି । ଆଉ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ପୁଲିସ୍ ଓ ପ୍ରଶାସନର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଜର ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।

ଏମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସରକାରଙ୍କ ବିଚାର ସେତେଟା ଭଲ ନୁହେଁ । ଗୁଇନ୍ଦାବାଲା ଦେଶରେ ଅରାଜକତା ବଢାଉଥିବା ତତ୍ୱମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସିନା ଖବର ରଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥିବା ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀମାନଙ୍କ ଠାରୁ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥାନ୍ତି । ଆମ ଦେଶରେ ଅନେକ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀଙ୍କୁ ‘ଦେଶ ବିରୋଧୀ’ ବୋଲି ଆଖ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି ।

ଦେଶରେ ଥିବା ମାନବାଧିକାର ସଂସ୍ଥାଗୁଡିକର କାମ ହେଉଛି ଯେଉଁଠି ପୁଲିସ୍, ସୁରକ୍ଷାକର୍ମୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାନବାଧିକାର ଉଲଂଘନ ହେଉଛି, ତାହାକୁ ବିଚାର କରିବା । ଆଉ ଏଥିରେ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀମାନେ ହିଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ସେମାନେ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ବିଭିନ୍ନ ମାନବାଧିକାର ସଂସ୍ଥାକୁ ଜଣାଇଥାନ୍ତି ।

କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ସରକାର ଖୁସୀ ନୁହନ୍ତି । ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି କାହିଁକି ସରକାରଙ୍କ ବିରୋଧରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି କମିଶନଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଉଛନ୍ତି ? ତାହେଲେ ଏ ଦେଶରେ କଣ ମାନବାଧିକାର କମିଶନଗୁଡିକୁ ବନ୍ଦ କରି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ? ଏ କ୍ଷମତା ମଧ୍ୟ ସରକାରଙ୍କର ଅଛି । ଯେ କୌଣସି ପୁଲିସ୍ କିମ୍ବା ସୁରକ୍ଷାବଳ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଏନକାଉଂଟର୍ ବା ହାଜତ ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟରେ ମାନବାଧିକାର କମିଶନଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ।

କିନ୍ତୁ ଜଣେ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀ ଯଦି ଏ ବିଷୟରେ ଅଭିଯୋଗ କରେ, ସେ ପୁଲିସ୍ ଓ ପ୍ରଶାସନ ପାଇଁ ହୋଇଯାଏ ‘ଦେଶ ବିରୋଧୀ’ । ଜଣେ ଗୁଇନ୍ଦା ଅଧିକାରୀ ମୋତେ କହିଲେ, “ଆପଣ ଜନସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଭଲ ଭଲ ମାମଲା ଜାତୀୟ ମାନବାଧିକାର କମିଶନଙ୍କ ନିକଟରେ କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ନକ୍ସଲ ଏନକାଉଂଟର କେଶ୍ କରିବା ବେଳେ ଟିକେ ସତର୍କ ରହିବେ । ଦଶଟା କେସ୍ରୁ ଗୋଟିଏ କେସ୍ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ହେଲେ ଚଳିବ ।

କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ହେଲେ ଟିକେ ଅସୁବିଧା ।” ତା ଅର୍ଥ ଦେଶରେ ଥିବା ମାନବାଧିକାର ସୁରକ୍ଷା ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କଲେ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ଦେଶପ୍ରେମୀ ନୁହଁନ୍ତି ବଂର ଦେଶ ବିରୋଧୀ ବୋଲି ଧରାଯିବେ ! ବର୍ତମାନ ଅନେକ ମାନବାଧିକାର ସଂସ୍ଥା ଉପରେ କଟକଣା ଜାରି କରାଯାଇଛି । ଦାନ ଅର୍ଥ ଉପରେ ଅଂକୁଶ ଲଗାଯାଉଛି । ଗୋଇନ୍ଦା ରିପୋର୍ଟରେ ଅନେକ ସଂସ୍ଥାକୁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣି ଆଗୁଆ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ ଓ ଭୟଭିତ କରାଯାଉଛି ।

ଏସବୁ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଗୁରୁଦାୟିତ୍ୱ ନିଭାଇଚାଲିଛନ୍ତି । ମାନବାଧିକର ସୁରକ୍ଷା ଦିଗରେ ଲଢି ଚାଲିଛନ୍ତି । ସମାଜରେ ମାନବାଧିକର ସୁରକ୍ଷା ସଂସ୍କୃତିକୁ ଆଗକୁ ବଢାଇ ଚାଲିଛନ୍ତି । ଆଜି ମେଡିକାଲ୍ରେ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଫଳ ବାଂଟିବା ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ବେଶୀ ଭିଡ । କିନ୍ତୁ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ନ ମିଳିବା ଓ ଚିକିତ୍ସାରେ ଅବହେଳା ହେଉଥିବା କହିବାକୁ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ବାହାରୁ ନାହନ୍ତି ।

ଜେଲ୍ ରେ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କରିବାକୁ ସଂସ୍ଥା ଆଗ୍ରହୀ । କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ହେଉଥିବା ଅତ୍ୟାଚାର ବିରୋଧରେ ପାଟି ଫିଟାଇବାକୁ ଡର । ଗଛ ଲଗାଇବାକୁ ସମସ୍ତେ ପସନ୍ଦ କରିବା ଭଲ କଥା । କିନ୍ତୁ ଗଛ ଓ ପରିବେଶ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍ଥା ବିରୋଧରେ ସ୍ୱର ଉଠାଇବାକୁ ଭୟ କାହିଁକି ? ଆଉ ଏହି କାମ କରୁଛନ୍ତି ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀମାନେ ।

ସେମାନେ ଦେଶର ସମସ୍ୟାର ମୂଳକୁ ଉପାଡି ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ସଂଗ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି । ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଥିବା ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀମାନେ କିଭଳି ଠିକ୍ ଭାବେ ଲୋକଙ୍କୁ ସେବା ଦେବେ, ତାହା ଉପରେ ନଜର ରଖୁଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ କଣ କହିବା ? ଦେଶପ୍ରେମୀ ।

ସାମ୍ବାଦିକ ତଥା ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀ

ଫୋନ୍ – ୯୯୩୮୮୭୧୯୮୯

ନିଉଜ ଡେସ୍କ